Tag Archives: zon

Zon

Zon op bergen in Bardu. Foto: Karin Swart-Donders.
Hij zelf is nog niet te zien, maar wel zijn licht op de bergen. Officieel is de mørketid voorbij, maar als er bergen om je heen staan zie je toch nog geen zon. Hij wordt verwacht op ongeveer 6 februari.

Nepzon

Er is een tijd voor alles. Nu is het hark- en zaaitijd. Zwoegen in het zweet des aanschijns. Tijd om zich te verheugen over zomerbanden die niet nog een keer verwisseld hoeven te worden.

Zon was toch geen zon. Foto: Karin Swart-Donders.
Nee, er is nooit veel nieuws onder de zon. Des te meer nieuws is er op de zon. Tenminste, dat wat Dagreis in haar optimisme dacht dat een zon was. Dat was maar even een zon, voordat die vriendelijke kerels er een grote X op monteerden. Van COOP X, de grote winkel in het durp.
Onder de zon. Foto: Karin Swart-Donders.
Dagreis murmelt iets over ijdelheid en gaat maar nog even wat graven en stenen weggooien. Allemachtig wat een hoop stenen in de grond. Hoe is het mogelijk dat daar ooit groenten kunnen groeien.

Daar komt de zon

Biijjna zon! Foto: Karin Swart-Donders.
Echt, er is genoeg te vertellen. Meer dan genoeg.

Dat Silja eerst getuigde tegen Breivik en toen bruidsjurken ging passen: Opnieuw beginnen.
Dat Niko weer naar Márkomeannu komt deze zomer.
Dat dichteres Gro Dahle vandaag vijftig wordt.

Dat doen we een andere keer. Als er geen nationale feestdag 17 mei voorbereid moet worden. Opruimen. Schoenen kopen. Spullen voor een sinaasappelbavaroistaart kopen. Wijn kopen. Vooral die wijn moet vandaag want het Vinmonopol zal morgen, de dag voor 17 mei, wel weer op slot zijn.

Twee heren waren bezig een decoratiezon te maken op het Domus-winkelgebouw. Ze gingen nog poseren op hun stellage. Maar Dagreis was niet snel genoeg en zag eigenlijk ook helemaal niks toen ze die telefoon voor haar snuit had. Keek recht in de zon, namelijk. De echte zon. Want die is hier, de hele dag en al bijna de hele nacht. Tijd voor zomerbanden of nog even wachten?
Bijna zon op het Domus-gebouw. Foto: Karin Swart-Donders.

Maansverduistering op zonnewendedag

NRK Nordnytt heeft foto’s van de maansverduistering vanaf Tromsø.
Ik zal jullie mijn foto’s besparen (note to selv: koop nou eindelijk eens een statief!)

Omdat de aarde de tussen de zon en de maan stond, waren zon en maan allebei te zien. In elk geval bij heldere hemel, voor mensen die ten zuiden van de poolcirkel wonen. Knut Jørgen Røed Ødegaard legt het nog eens goed uit op zijn Astrologieblog (Noors).

En die zon, die gaat dus weer langzaam onze kant op. Goeie reis zon, tot 6 februari!
Ik wilde een Engelse kerstcake bakken. Rijkelijk laat, hij kan nog maar een paar dagen ‘rijpen’. Ook blijkt het onmisbare onderdeel sukade uitverkocht in alle drie de supermarkten in het dorp. Dus heb ik maar ‘apsikat’ gebruikt, gekonfijte sinaasappelschilletjes. Mocht dat geen succes zijn, dan hebben we een nieuwe kans bij de zonnekoekjes op ‘zonnedag’.

As the Sun goes toward you

Tautacho Muhuawits trommel, een geschenk aan de Oskal-familie. Foto Karin Swart-Donders.

Tautacho Muhuawits trommel, een geschenk aan de Oskal-familie. Foto Karin Swart-Donders.


– Quellmeh (May this please you) for it is an Honour for me to begin to know you. Meta Tantay (Walk in peace my Relatives).
Tautacho Muhuawit, een lid van de Chumash- Ohlone- en Zapotec-indianenstammen in California en Mexico, voelt verwantschap met de Oskalfamilie na het zien van de film Reindrift i kamp/ Reindeer at war . Daarom maakte hij een traditionele trommel, die onlangs plechtig werd overhandigd in de gamme van de familie in het Takelvdalen.

De film gaat over de strijd van de rendierhouders tegen verschillende actoren die hun weidegronden stukje bij beetje ‘opeten’. Vooral Defensie (Forsvaret) die een weg wil aanleggen tussen de beide schietterreinen die nu al in de weidegronden liggen. En de toeristattractie Myrefjell waarvoor ook weidegrond moet wijken. Uiteindelijk neemt de familie genoegen met 12 miljoen kronen vergoeding, maar vraagt zich af of het met hen net zo zal aflopen als met de indianen.

Muhuawit schrijft verder:
– Through the rhythm of the drum our Heart connects with the Earth Mother. The energy which is created presents the fire of the Universe, which we all have within us. This is known as the Heart. Our Sun of the Universe is the Fire of our Heart.
De familie kreeg ook een CD met zang onder begeleiding van trommelslag. Ole Mathis Oskal is niet verbaasd dat de muziek lijkt op joik. Samisch en Indiaans sjamanisme vertonen veel overeenkomsten volgens hem.
– We zijn allemaal afhankelijk van de natuur. Die is het leven, de bron van voedsel, onze existentie.

Til lykke med solen

De zon is terug. Foto Karin Swart-Donders.

De zon is terug. Foto Karin Swart-Donders.

Ole Mathis Oskal van rendierdistrict Mauken-Tromsdalen maakt een tocht naar de kudde.
De zon is nu helemaal te zien op de hoogvlakte, een beetje wind. Maar de weinige sneeuw is bevroren. De dieren kunnen niet bij het mos komen en er gaan heel wat zakken met 40 kilo rendiervoer doorheen op een dag.