Tag Archives: Mari Boine

Márkomeannu: Mari Boine wil meer

– Ik ben blij dat ik op dit belangrijke festival mag optreden. Een applaus voor degenen die dit voor elkaar krijgen! Ik hoop dat Márkomeannu weer doorgaat na het pauzejaar.
Mari Boine hoopt op meer afleveringen van Márkomeannu. Foto: Karin Swart-Donders.
Bemoedigende woorden van Mari Boine herself.
Mari Boine op Markomeannu 2013. Foto: Karin Swart-Donders.

We hadden het weer erg naar ons zin op het jaarlijkse Marka-Samisch festival Márkomeannu in de buurt van Evenes. Volgens velen het hoogtepunt in de Marka-Samische kalender, en ik spreek ze niet tegen. Stralende zon, fantastische artiesten, Mari Boine in de (even) ondergaande zon – de middernachtszonperiode is net voorbij, maar dat merk je nog bijna niet.

ksd130727MariBoine5-1

Mari Boine op Markomeannu 2013. Foto: Karin Swart-Donders.
Huilen…

Maar ook wat weemoedig. Want voorlopig was dit de laatste keer dat we stonden te dansen voor het podium op de oude Samische nederzetting Gállogieddi. Het festival, dat grotendeels drijft op vrijwilligers, kan het financieel niet bolwerken. Er gaat ook verschrikkelijk veel werk zitten in de organisatie, en een aantal vrijwilligers is overbelast. De organisatie hoopt dat er geld komt voor een betaalde producer. In afwachting daarvan zal in elk geval volgend jaar het festival niet doorgaan.

Juichen…
Mari Boine op Markomeannu 2013. Foto: Karin Swart-Donders.

Ik hoop dat ook voor Márkomeannu de zon maar heel even ondergaat en vervolgens weer opgaat. Stralender dan ooit.

Vragen in de wind


Mari Boine zong tijdens het herdenkingsconcert gisteren een tekst van Nils-Aslalk Valkeapää.
Jearrat biekkas, vragen in de wind.
Waarom waait de wind, waarom vliegen vogels, waarom vallen de bladeren van de bomen, waarom zomer, waarom donkere tijd. Maar hij hoort niets anders dan het suizen van de wind, terwijl hij zingt in de wind. De tweede strofe lijkt te gaan over een baby, kleine vingertjes, eerste woordjes.

Het gedicht komt uit zijn bundel Ruoktu váimmus uit 1985. Die bundel is in het Zweeds herdicht als Vidderna inom mig (1987) door Pehr Henrik Nordgren. In het Noors herdicht als Vindens veier (1990) door Laila Stien. In het Engels herdicht als Trekways of the Wind (1994), door Ralph Salisbury, Lars Nordström en Harald Gaski.

Zal de tekst hier publiceren na toestemming. Mogelijk ook een herdichting.