Her sykler jeg – gjendiktning

Her sykler jeg

Ved Vikhaugen begynner jeg min tur
hører gamlesagens fjerne dur
opp bakken, der er Viksaga – her sykler jeg!
Langs barnehagen i øvre dølaby
de bygger sandpalasser, det er ingen sky
noen raske joggende soldater, og her sykler jeg
For jeg vil trå videre, jeg vil se alt
på kanskje årets siste sommerdag før det blir kaldt
skjønt det er jævla fint her også alle mange vinterdager
Ja, jeg vil trå videre i dølaland
skal se om jeg ikke kommer helt til Abborvatn
Når jeg sykler her, når det er så fint vær
er det nesten så jeg flyr

Refreng
I dag er alt, i dag er alt,
godt mulig uten fare
Dekka full’ av sommervind, dette her vil jeg nok klare
I dag er alt, i dag er alt,
godt mulig uten fare
Faktisk går det slett ikke så verst

Parkerer ved en grasskledd liten gapahuk
spiser tjueto rosiner og en bit agurk
hiv en grein fra gamle Fosshaugbru – jeg koser meg
Jeg forfølger turen mellom slåtteland
har Nordhus grenda ved min venstre hand
ser lilla kløverblomster overalt – her sykler jeg
Men jeg vil jo komme videre til Bardujord
hvor grasset er så grønt og hvor potetan gror
traktoregg i enga, vinker til to fine brune hester
Ja, så vil jeg videre til Strømsmofoss
“Denne veien ønsker vi en arktisk sykkelcross” (1)
Når jeg sykler her, når det er så fint vær
er det nesten så jeg flyr

Refreng
I dag er alt, i dag er alt,
godt mulig uten fare
Dekka full’ av sommervind, dette her vil jeg nok klare
I dag er alt, i dag er alt,
godt mulig uten fare
Faktisk går det slett ikke så verst

Neste strekning er litt kjedelig, men så har jeg hell
mellom alle furutrærne ser jeg en kapell
I krysset, sliten, tør jeg sykle Rohkunborri opp?
Nei, jeg tar til høyre, potetblomst igjen
skyttefeltet, slitte hus, Viksaga, men
jeg trår forbi, for det er så fint vær
det er nesten så jeg flyr

Refreng (2x)
I dag er alt, i dag er alt,
godt mulig uten fare
Dekka full’ av sommervind, dette her vil jeg nok klare
I dag er alt, i dag er alt,
godt mulig uten fare
Faktisk går det slett ikke så verst

Melodi og opprinnelig tekst: Skik/Daniël Lohues, Op fietse, 1997
Norsk tekst: Karin Swart-Donders, 2015. Publisert med tillatelse av Daniël Lohues.

Sangen Op fietse handler om en sykkeltur gjennom Sør-Øst Drenthe fylket i Nederland og et lite stykke Tyskland. Man kjenner lykken ved å sykle en vakker sensommer- eller tidlig høstdag.

I gjendiktningen har jeg prøvd å få til samme lette lykkelige stemningen.
Her går sykkelturen over en 28 km lang strekning gjennom Øvre Bardu. Start ved Vikhaugen, så mot nord over Barduelva og østover i retning Bardujord. Videre sørover og igjen vestover til Viksaga.

Ad (1): Refererer til disse skiltene i krysset mot blant annet Altevatn. Veien til Altevatnet er veldig dårlig med masse hull, ja noen sier at det er ‘no way’ i det hele tatt. Mange av veistrekninger der Arctic Race of Norway vil gå har, av en eller annen grunn, plutselig blitt oppgradert i sommer. Derfor ønsker de som har satt opp skiltene at målstreken på 14. august ikke blir på Setermoen, som planlagt, men ved Altevatnet. De ønsker at veien blir oppgradert

De ønsker at veien blir oppgradert

 

Op fietse- Arctic Race of Norway (3)

Niet iedereen in het dorp blijkt even enthousiast over de fietsen die overal verschijnen, nu de Arctic Race of Norway nadert.
Dat mensen nou fietsen met mandjes bloemen in hun tuin zetten is nog tot daar aan toe.
Maar al die felgekleurde fietsen op zichtbare plekken … mot dat nou?
Als voorlopig dieptepunt dat ding midden op de rotonde. Oranje nog wel, en dan ook nog zo’n vies oranje! (zie vorige blogpost)

Ahum. Hou maar even een laaag profiel de komende dagen.

Dan is het fijn dat iemand anders wel enthousiast is.
‘Ja, te gek! Doen!’
Dat is de reactie van Daniël Lohues op mijn vraag of ik een bewerking van ‘Op fietse’ mag publiceren op mijn website.
Dus die verschijnt een dezer dagen. Eerst komt hier de oorspronkelijke tekst.

Op Fietse

‘k trap de fietse deur ‘t buulzand hen
op ‘n zandpad tussen Slien en Erm
en as ik dalijk eben in Diphoorn ben
dan fiets ik deur
langs Ermerzand gao’k op Veenoord an
Neij-Amsterdam en dan langs ‘t Dommerskanaal
en as ik dalijk dan de kassen zie dan fiets ik deur
want ik wul aal wieder ik wul alles zien
de leste mooie dag van ‘t jaor misschien
alhoewel ‘t met de winterdag ok donders mooi kan weden
ik wul aal wieder deur naor Weiteveen
want achter op ‘t veld daor mag ik graag weden
a’k hier zo fietse en ‘t weijt nie slim
dan giet ‘t haost vanzölf

wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandaage

‘k heb de banden vol met wind
nee, ik heb ja niks te klagen
wie döt mij wat, wie döt mij wat
wie döt mij wat vandaage
‘k zol haost zeggen, jao het mag wel zo

trap de fietse deur ‘t buulzand hen
op ‘n zandpad langs de Duutse grens
ik denk da’k dalijk eben kieken gao in’t buutenland
de gruppe over, op naor Schöningsdörf
ik stao eben te kieken bij ‘n iemenkörf
en ik stao hier even te denken wat za’k nou doen
links of recht deur
want ik wul aal wieder nog naor Hebelermeer
‘n kaorte he’k nie neudig want ik ken ‘t hier
want a’k daor dalijk over ‘n slootie gao
dan ben’k weer terug in Nederland
ik wul aal weer wieder nog naor Barger-Compas
naor Klazienaveen-Noord en ‘t Oostersebos
a’k hier zo fietse en ‘t weijt nie slim
dan giet ‘t haost vanzölf

En nou gao ‘k over Barger-Oosterveld
over ‘t schoelpadtie kört daor bij de Honeywell
en dan recht deur tot de brugge van Oranjedörp
‘n stukkie Bladderswieke en dan de Heerndiek
en a’k Pastoorsebos en de toren zie
dan fiets ik deur want ‘t weijt nie slim
‘t giet vandaag vanzölf

Op fietse – Arctic Race of Norway (2)

Als Steven Kruijswijk dit jaar weer meedoet aan de Arctic Race of Norway, krijgt hij in de rotonde van Setermoen nog een mooie oranje aanmoediging. Net voor de eindstreep.

Er stond al een grote rode houten fiets, speciaal in elkaar gezet door een plaatselijk klusbedrijf.
Die heeft nu een vriendinnetje gekregen. Een vriendinnetje dat graag in het middelpunt van de belangstelling staat.
Raad eens van wie deze was? Hint: iemand die deze zomer na negen jaar eindelijk een fiets heeft gekocht waar op te fietsen valt, en dat nu ook doet. Heuvel op, heuvel af, eindelijk zeven versnellingen in plaats van drie. Iemand die blij was dat iemand

Verder bezig met een herdichting van ‘Op fietse’ door Skik.
Al was het maar als tegenwicht tegen die in mijn ogen erg opgeklopte rijwielwedstrijdwoede de laatste tijd.
In dit lied spat het plezier in fietsen er van af.

Wordt vervolgd, beste mensen.

Raad eens wie haar oude rijwiel nu de rotonde siert?

Raad eens wie haar oude rijwiel nu de rotonde siert?

Mooi roze is niet lelijk! Echt niet! Die bloemen zijn toch prachtig?

ksd150803RozeFiets1

Samische woede op Márkomeannu

Het marka-Samische festival is terug. Strijdlustiger dan ooit.

Vorig jaar ging het festival Márkomeannu bij Evenes niet door. Gebrek aan geld en vrijwilligers maakten het moeilijk voor de organisatie.

Dit weekend was het festival terug met een sterk en strijdlustig programma.

Dat merkte je al gelijk aan het festivalarmbandje. Het camouflagepatroon, in de Samische kleuren blauw-rood-geel-groen (kleuren die je ook zit in de Samische vlag) is ontworpen door de kunstenaar Carola Grahn uit Zuid-Sápmi. Op die manier werden alle festivalgangers dragers van wat ze “Samische woede” heeft genoemd.
ksdMarkomeannuArmband-1

Het begrip Samische woede is vergelijkbaar met het begrip “Black Rage”. Dit ontstond toen de psychiaters William H. Grier en Price M. Cobbs een boek met die titel uitgaven. In dit boek beschrijven ze hoe mensen met een donkere huidkleur in de VS psychisch ongezond worden door structurele discriminatie. Die discriminatie leidt tot een psychologische stress, met als gevolg boosheid, wanhoop en conflict.

Door het scheppen van een soortgelijk begrip wil Grahn zichbaar maken wat genormaliseerde onderdrukking doet met de gezondheid van veel Samen. Woede wordt deel van hun zelfbeeld en identiteit.

Carola Grahn groeide op in Jokkmokk. Ze werkt met verschillende uitdrukkingsvormen, de laatste tijd veel met tekst en geluid. Haar beide hoofdthema’s als kunstenaar zijn feminisme/mannelijkheidsnormen en Samische identiteit.

Niko op MM

Yoik.It – we are the local people!

Mari op MM

Rare Zweedse moppen

– Weet je wat de grootste Zweedse uitvinding aller tijden is?
– Nee?
– Het opblaasbare dartboard!
– Hihahoe!

Noren vermaken zich met het vertellen van Zwedenmoppen, waarin Zweden natuurlijk altijd een beetje dom zijn.
We zijn net terug van een vakantie in Noord-Zweden en Finland. Mooie natuur en cultuur. Vriendelijke mensen, die ook nog eens verrassend intelligent zijn 🙂

Maar bij één Zweedse uitvinding zet ik vraagtekens. Hullie moppen, dus voorwerpen om de vloer mee schoon te maken. Zoals deze:
ksdZweedsemop-1

Ze hangen aan een haak aan de buitenmuur van vakantiehuisjes. Het ziet er misschien proper uit, maar bedenk: het mopgedeelte kan niet losgemaakt van de houder. Dus het is onmogelijk om de mop ooit te wassen. Of hebben ze in Zweden extra grote wasmachines, waar moppen inclusief mophouders in passen? Lijkt me sterk…

Waarom eten ze in Zweden geen spaghetti?
De borden zijn niet groot genoeg.

Bij vertrek word je geacht je huisje netjes achter te laten. Dat betekent: keukenhoek schoonmaken, wc/badkamer (indien aanwezig) schoonmaken, en de vloer stofzuigen/bezemen en moppen.

ksdMannenMopper-1

Hier in Jokkmokk zijn we bijna klaar, alleen de vloer nog. Daar gaan we: douw de mop in een emmer water met schoonmaakmiddel. Wring de mop boven de emmer een beetje uit door een soort vergietje. Het water wordt al behoorlijk vuil. Nu maar zwabberen. Zwabberdezwab. Mopperdemop. Vuil, stof en kruimels verdwijnen in de mop. Wat ziet die vloer er mooi schoon uit. Klaar. Alleen nog de mop uitspoelen en uitwringen. Kijk eens hoe lekker vies dat water wordt. Goed werk gedaan. Mop terug aan de muur en wegwezen.

Hoe vaak is die mop al gebruikt door vakantiegangers voor jou? Hoe vaak gaat-ie nog gebruikt  worden door vakantiegangers na jou? Of krijgt misschien elke nieuwe campinggast een nieuwe, steriele mop? Ha,ha.

Hoe werkt een Zweedse mop?
De bacteriën lachen zich er dood om!

ksdJokkmokkhut-1


Op fietse – Arctic Race of Norway

De laatste weken zijn ze verschenen. Overal. Fietsen. Soms groot, vaak fel gekleurd. Het is bijna weer tijd voor de wielerwedstrijd Arctic Race of Norway. Voor het eerst zijn er ritten door Midt-Troms. Op 14 augustus is Setermoen in Bardu het eindpunt, en op 15 augustus is het toeristische bergdorp in de gemeente Målselv het eindpunt.
Men verwacht duizenden toeschouwers en een stormvloed aan internationale media. En veel zendtijd in 180 landen. Hartstikke goede reclame voor de mooie natuur in Troms.
ksd150627FietsMoen1
Deze staat op de oude brug bij Moen in Målselv.

In 2013 werd de Arctic Race of Norway voor het eerst gereden. Toen won Thor Hushovd. Vorig jaar won de Nederlander Steven Kruijswijk.

ksd150627FietsMoen2
Zie je de “varde”, een stapel stenen met takken erom, symbool van de dorpen Olsborg/Moen in Målselv?

ksd150623FietsSalgssentral
En wie kan de meeste fietsen op een dak krijgen? De kantoorboekhandel in Setermoen was een van de eerste. In Målselv heb ik er ook al een paar gezien.

Er komen vast nog meer spannende fietsen bij!
Kijk voor meer info maar op de site van de Arctic Race of Norway, als je durft. Ze zijn in elk geval eerlijk over hun cookiesbeleid.

ksd150623FietsKarin
Dit is misschien niet de kleurrijkste of spectaculairste fiets in Midt-Troms. Maar het is mijn fiets, waar ik heel blij mee ben. Na ruim negen jaar hier eindelijk mijn oude Nederlandse fiets verruild voor een fiets waar op te fietsen valt ook als het helt.

Bildts mogelijk erkend als zelfstandige taal

Mijn årsstudium in Nordisk is binnen. De bachelor Nordisk språk og litteratur over een half jaar ook. Als het allemaal gaat volgens plan.

Voor de Bildtse taal gaan ook dingen de goede kant op:

Erkenning Bildts als zelfstandige taal in de Leeuwarder Courant
Titel is wat misleidend, want Bildts is op dit moment nog niet erkend als zelfstandige cultuurtaal, maar kan dat eventueel later worden.
Ben benieuwd welke andere minderheidstalen de onderzoeker noemde als voorbeelden van talen die al dan niet erkend worden.

Tocht naar de oude skischans

Ons dorpje stond weer op zijn kop. Het weekend van de beruchte Villmarksmesse, waar je het nieuwste van het coolste kon kopen op het gebied van vishengels, messen, geweren, buitenkleding en nog veel meer. Terwijl man en kinderen naar de Villmarksmesse gingen, begaf ik me op mijn eerste trimorienteringstocht van dit jaar.
ksdOrientering14juni-1
Veel neerslag de laatste tijd, die hoog in de bergen als sneeuw valt. Ook op de Storala.

ksdOrientering14juni-2
Dit is de oude skischans in Bardu. De orienteringsvlag hangt pesterig bovenin. Je trimt of je trimt niet, nietwaar.

ksdOrientering14juni-4
De klim is de moeite waard. Uitzicht over Bardu camping, links op de achtergrond achter de groene barakken.

ksdOrientering14juni-5
… en over het terrein waar de Villmarksmesse zich afspeelt, bij de Barduhallen.

ksdOrientering14juni-6De voormalige skischans verkeert nu in een droevige staat. Maar ooit was hij volop in gebruik. Nu is hij “kulturminne”. Het volgende staat in de informatie die je krijgt als je een envelop met trimorienteringskaarten koopt. De orienteringsvereniging heeft als bron gebruikt Bardu IL; Kulturbærer i 100 år (Bardu Sportvereniging, Cultuurdrager sinds 100 jaar).
De skischans Åsbakken (betekent iets dubbelopperigss als “hellingheuvel”) was vele jaren de heuvel die het belangrijkst was voor het skispringen in Bardu. Wanneer hij in gebruik werd genomen is niet helemaal bekend, maar het moet ongeveer in 1912-1915 zijn geweest.

ksdOrientering14juni-7

Tijdens de sneeuwwinter van 1917 was er een wedstrijd op de nationale feestdag 17 mei, staat er verder droogjes.
Het wordt nog spannender: Deelnemers gleden na hun sprong de rijksweg over om aan de overkant pas tot stilstand te komen. Kom daar nu maar eens om, met al dat vrachtverkeer!

In de informatie staat niet wanneer men stopte de Åsbakken te gebruiken. Ik vermoed al enige tientallen jaren geleden. De Mobakken een stuk ten noorden van het centrum wordt nu gebruikt, maar die moet ondertussen ook nodig opgeknapt worden.

Fietsen vanaf de Noordkaap

Het Nederlanders-naar-de-Noordkaap-seizoen is weer geopend! En deze kerels uit de Alblasserwaard zijn vandaag aangekomen! Hoeraaa!

O nee, wacht even. Dit was het makkelijke deel. Morgen begint de echte prestatie.

Avonturier Remon van Goolen gaat namelijk niet mee terug in de camper. Hij maakt de terugreis naar Nederland op de fiets. Eventueel ook per kano, als de wateren tenminste wat minder ijzig worden.

Het team bestaande uit Willem Peek, Theo Sprong, Wim Verhoorn en Remon van Goolen vertrok zondag uit Nederland. Uit Hoogblokland, om precies te zijn. Op zaterdag 30 mei hoopt het team aan te komen op het dorpsplein in Hoogblokland. Dan moet Remon wel per dag tussen de 150 en 200 kilometer afleggen.

Foto: Project Noordkaap

Foto: Project Noordkaap

Het team hoopt op deze manier geld in te zamelen voor Stichting Noortje, die kinderen met een ziekte of handicap mooie ervaringen wil bezorgen. In 2014 droegen ze bijvoorbeeld bij aan de aanschaf van twee snoezelkarren bij het Wilhelmina Kinderziekenhuis Utrecht, en stoma-oefenpoppen voor het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam.
Remon en Anoek van Goolen zijn de oprichters van de stichting. Hier gaan de inkomsten uit Remons diverse marathon-berg-en-fiets-avonturen heen.

Hoe zou Google Translate Stichting Noortje vertalen? Stiftelsen Lille Nordmann, “kleine Noor”? Nee, Foundation Noortje.

Vandaag hebben ze natuurlijk mooi de toerist uitgehangen. Foto’s gemaakt bij het monument, uitgekeken over de kaap. Het was gelukkig prachtig weer. Veel rendieren gezien, al zagen ze die eerst voor elanden aan. En kennisgemaakt met de vriendelijke Nederlandse mevrouw bij de VVV. Lees hun verslag maar op Project Noordkaap.

Succes op de terugweg, mannen!

Eerdere Noordkaap-avonturiers:
Motorvrijbuiters in Bardu
Zoek verder maar met trefwoord “Noordkaap” op deze site. Het zijn er al heel wat ondertussen!

Eerste ekster op Spitsbergen

Pica pica heet-ie in het Latijn. In het Noors skjære, maar ook wel skjure, skjor, en er zijn nog meer varianten als ik de Noorse wikipedia moet geloven. In Tromsø zeggen ze sjur.
Zo’n vogelbeest met een zwart-wit verenkleed.
Voor het eerst is er een op Spitsbergen/Svalbard gesignaleerd. Hij landde vlakbij het Meteorologisch Instituut op Bjørnøya, het zuidelijkste eiland van Svalbard. Vermoedelijk is hij met een boot meegelift. Het is soortnummer 213 die daar is gezien, en nieuwe soorten komen waarschijnlijk ook. Onderzoekers vrezen dat er binnen een paar jaar ook roofvogels zullen zijn en lokale zeevogelsoorten bedreigen.

Ekster geland op Svalbard (Noors), vertelt Aftenposten, die het heeft van Svalbardposten

Spitsbergen is te noordelijk voor deze kaart, maar als het er op zou staan, dan zou het wit en onaangeroerd door eksters zijn. Net als IJsland en Groenland op deze kaart. Maar dat kan dus veranderen.

Pica pica mapKaartje van Wikipedia Commons, J. Schroeder.

Ook de makreel is op weg naar het noorden. Klimaatveranderingen maken dat de snelle vissen hun voedsel elders moeten zoeken.
Dat vertelt Dorothy Danker, onderzoeker bij het Centrum voor Wetenschapstheorie van de Universiteit in Bergen.
Blik makreel bedreigd (Noors)
Makreel kun je nu al vissen vanaf IJsland. Misschien binnen tien jaar ook van Groenland en Jan Mayen, iets wat eerder ondenkbaar was.