Category Archives: films

Home for Christmas

Wat vinden jullie van de film ‘Home for Christmas’?

De verhalen in het boek Bare mjuke pakker under treet (‘Alleen zachte pakjes onder de kerstboom’) speelt zich af in en rond het fictieve dorp Skogli, waar Levi Henriksen veel van zijn verhalen situeert. Mensen van diverse pluimage zijn op weg op kerstavond. Op zoek naar vrede. De meesten vinden ook vrede, op de een of andere manier. Soms doordat wraak- of andere plannen mislukken.

In het titelverhaal slaagt de wraak. Gelukkig. Stel je voor, niet alleen word je gedumpt door je vriendin en ontzegt die je al het contact met je kinderen. Haar nieuwe vriend blijkt ook nog Lars Hroar te heten, met een aanstellerige H. Onze held verkleedt zich als kerstman om tenminste even bij zijn kinderen te kunnen zijn. En plaatst Lars Hroar-met-een-H in een lastig parket, of moet ik zeggen parkiet, haahaaah. Hilarisch en droevig.

‘En wanneer Turid zo ver ontdooid is dat ze naar me toe komt en op mijn schoot gaat zitten, wens ik dat God mijn licht uit kon blazen. Hier, vanavond. Nu. Dat hij me gewoon thuis kon brengen. Dat hij mijn ziel vleugels kon geven en me weg liet zweven als een Bethlehemsengel, naar mama, opa, Johnny Cash en alle anderen die mij voor zijn gegaan op de gouden weg. Maar God geeft mijn ziel geen vleugels. Niet nu. Turid springt van mijn schoot en als ik van de stoel opsta, blijft haar warmte achter op mijn dij alsof ik een muur zou zijn en zij de zon.’

Het Jehovah-meisje in het verhaal Pernille oppe og nede (‘Pernille boven en beneden’) is in de film een moslimmeisje geworden (Waarom eigenlijk?). Als een jongetje tegen haar liegt dat ze bij hem thuis evenmin kerst vieren begint een vriendschap- en natuurlijk verwikkelingen.

Ik heb de film nog niet gezien. Misschien komt het er nog van. Jullie in Nederland hebben het maar makkelijk, al die plaatsen waar-ie te zien is. Hier is Home for Christmas te zien

Kautokeinofilm in Groningen

Woon je in Nederland en zoek je nog wat te doen van donderdag- tot en met zondagavond? Dan weet ik wel iets: Filmfestival ‘Frozen Images’ in Grunnen.

Mis in elk geval ‘Kautokeino Rebellion’ niet.
Regisseur Nils Gaup baseerde zich op het proefschrift van Nellejet Zorgdrager: ‘De strijd der rechtvaardigen, Kautokeino 1852. Religieus verzet van Samen tegen intern Noors kolonialisme.’ Zij komt vrijdag de film inleiden.
Geen slecht idee om Zorgdragers boek te lezen voor achtergrond en nuance. Gaup moest wel simplificeren, anders zou niemand er nog iets van begrijpen, maar dominee Stockfleth was bijvoorbeeld niet echt zo slecht.

Het zal een van de eerste keren zijn dat ‘Kautokeino’ openbaar wordt vertoond in Nederland? Weet iemand dat?

Toen de film begin 2008 uitkwam zaten overal in Noord-Noorwegen de bioscopen propvol. Ook mensen die anders nooit naar de bioscoop gaan (het aanbod is ook vaak berooeerd) kwamen. De film kreeg dat jaar ook de Noorse filmprijs ‘Folkets Amanda’.

Nils Gaup regisseerde eerder Ofelaš/ Veiviseren/ Pathfinder (1987), die voor een Oscar werd genomineerd.

Yohan en Pepper op reis

Yohan en Pepper

Yohan en Pepper zijn vriendjes

Een van de hoofdrolspelers woont hier en veel van de opnamen zijn gemaakt in de Polar Zoo. Daarom was hier in Bardu de première van de film Yohan Barnevandrer. (Bijna dan, na de echte landelijke première gisteren en twee voorpremières).

Hoewel de betreffende acteur inmiddels uit zijn winterslaap is ontwaakt was hij er niet om de felicitaties in ontvangst te nemen.
Men durfde het misschien toch niet helemaal aan, zo’n een jaar oude beer in een zaal vol kinderen.

De regisseuse en de producer waren er wel. Vol lof waren ze over de Polar Zoo en het Bardu-volk in het algemeen. En dat ze graag terugkomen. Kijk, dat horen we nou graag.

Yohan is een familiefilm over de zogenaamde ‘barnevandrere’ (kindzwervers) in het zuiden van Noorwegen.
De armoede was groot in de negentiende en het begin van de twintigste eeuw. Elke lente trokken kinderen uit arme boerenfamilies naar rijkere boerderijen in de provincie Aust-Agder om het zomerseizoen daar te werken. 150-200 kilometer te voet door een ruig landschap. De kinderen, sommigen nog maar zeven jaar, kregen bijvoorbeeld werk in de stallen. Of als herder, de kudde beschermen tegen wolven en beren. Sommige kinderen werden goed behandeld, anderen helemaal niet. Veel van deze vroeg volwassen geworden harde werkers emigreerden naar Amerika zodra ze geconfirmeerd waren. Deze film is gebaseerd op de levensverhalen van twee zulke inmiddels hoogbejaarde mannen in de VS.
Trailer van Yohan

Kennen jullie Kamilla en de dief nog? Met een springerige Morten Harket, destijds (in 1988/89) mijn grote idool. Deze film is van dezelfde regisseuse en dezelfde filmmaatschappij, Penelope Film. Ook deze keer doen er bekende artiesten mee, waaronder natuurlijk weer de onvermijdelijke Alexander Rybak met zijn fiedelediedel als lid van een groep zigeuners. Maar gelukkig is Morten Harket daar dan de leider van. Ook bijna hoogbejaard maar nog steeds de moeite waard.