Terugtrekking uit Troms?

Grote delen van het leger kunnen gaan verhuizen naar zuidelijker streken. Is “nordområdesatsing” dan nog meer dan een mooi woord?F16's zuidwaarts vanaf vliegbasis Ørlandet en (maar dat zie je niet, maar dat moeten we geloven, Forsvaret zegt het zelf) met minister-president Jens Stoltenberg aan boord. Tijdens oefening Flotex 2010. Foto: Stian Lysberg Solum/ Forsvaret

In Noord-Noorwegen zit een groot deel van het Noorse leger. Vooral ook hier in Midt-Troms: Setermoen, Bardufoss, Skjold. Nog wel. Maar het ziet er naar uit dat de legerchef veel onderdelen wil verplaatsen.

Op 24 november overreikt fosvarssjef (Commandant der Strijdkrachten) generaal Harald Sunde zijn rapport met langetermijnplannen aan de minister van Defensie. Er is al heel wat uitgelekt. Als die uitlekkingen ook maar een beetje kloppen, wordt Noord-Noorwegen hard getroffen. Dit lijken de plannen, zoals onder anderen Nordlys schreef. Bijna 2000 banen weg
– een landelijke gevechtsvliegtuigenbasis in Ørlandet in Sør-Trøndelag, ten zuiden van Trondheim. Niet in het noordelijke Bodø of het nog noordelijker Evenes, gemeenten die de basis ook graag willen hebben. Ook geen “vooruitgeschoven” kleine gevechtsvliegtuigenbasis op het noordelijke Andøya, wat generaal Sunde eerder juist wel leek te willen.
– Het Control and Report Centre (CRC) in Sørreisa opheffen. Dit CRC houdt het Noorse luchtruim in de gaten en kijkt of er bijvoorbeeld geen onbekende Russische vliegtuigen vliegen.
– het tweede bataljon, gemechaniseerde infanterie, weg uit Skjold.
– het militaire gedeelte van vliegveld Bardufoss opheffen.
– het Panserbataljon- cavalerie, dus tanks en andere strijdwagens- weg uit het landelijke hoofdkwartier in Setermoen.
– Troms Militair Ziekenhuis in Setermoen opheffen, waar ook “gewone mensen” terecht kunnen.
– veel meer dienstplichtigen vervangen door beroepsmilitairen.
– 450 officiersbanen opheffen.
– een aantal civiele banen in het leger opheffen.

Vragen, verbijstering en woede in het landsdeel. Heeft die Sunde eigenlijk begrepen hoe lang Noorwegen is, vragen velen zich af. Dus dat je het met gevechtsvliegtuigen die gestationeerd zijn in Trøndelag niet haalt tot de Noors-Russische grens in Kirkenes. Wie bewaakt ons luchtruim hier in het noorden als het CRC in Sørreisa verdwijnt? Is verdorie eindelijk net dat ambitieuze en peperdure oefenterrein Mauken-Blåtind geopend – gaan ze weg uit Skjold! Mogen wij hier in het noorden alweer geen Olympische Winterspelen organiseren- pikken hullie ook nog ons leger in! Dus, alles van inhoudelijke argumenten tot “Hålogaland-tegen-hullie”-emoties.

Over het vakinhoudelijke weet ik voorlopig te weinig- hebben die gevechtsvliegtuigen echt zo’n korte actieradius? (hoewel, kort, realiseer ik me op mijn beurt ook weer niet de lengte van dit land, de afstand Ørlandet-Kirkenes is bijna 1700 km!)

Wel ben ik het eens met degenen die zeggen dat deze plannen lijnrecht ingaan tegen de zogenaamde “nordområdesatsing”. Als deel van het “inzetten op de noordelijke gebieden” werd politiek besloten dat het leger sterk vertegenwoordigd zou zijn in het noorden. Dat was nog maar drie jaar geleden, bij de presentatie van de vorige langetermijnplannen. Is nordområdesatsing dan eigenlijk meer dan een mooi woord?

Militairen die zich hier gevestigd hebben met hun gezinnen vragen zich af of het weer tijd wordt om de verhuisdozen te pakken. Stress.

Heeft de regering het echt zo slecht voor met zichzelf, vraagt hoofdredacteur Steinulf Henriksen in Troms Folkeblad in zijn zaterdagse commentaar Folkebloggen. Als dit doorgaat is die nordområdesatsing een fiasco gebleken.

Lokale en landelijke politici zijn niet van plan te wachten tot de plannen officieel worden. Ze lobbyen er op los. Want het is duidelijk dat noordelijke gemeenten die het nu maar net redden het zonder het leger nog slechter gaan krijgen.