Home for Christmas

Wat vinden jullie van de film ‘Home for Christmas’?

De verhalen in het boek Bare mjuke pakker under treet (‘Alleen zachte pakjes onder de kerstboom’) speelt zich af in en rond het fictieve dorp Skogli, waar Levi Henriksen veel van zijn verhalen situeert. Mensen van diverse pluimage zijn op weg op kerstavond. Op zoek naar vrede. De meesten vinden ook vrede, op de een of andere manier. Soms doordat wraak- of andere plannen mislukken.

In het titelverhaal slaagt de wraak. Gelukkig. Stel je voor, niet alleen word je gedumpt door je vriendin en ontzegt die je al het contact met je kinderen. Haar nieuwe vriend blijkt ook nog Lars Hroar te heten, met een aanstellerige H. Onze held verkleedt zich als kerstman om tenminste even bij zijn kinderen te kunnen zijn. En plaatst Lars Hroar-met-een-H in een lastig parket, of moet ik zeggen parkiet, haahaaah. Hilarisch en droevig.

‘En wanneer Turid zo ver ontdooid is dat ze naar me toe komt en op mijn schoot gaat zitten, wens ik dat God mijn licht uit kon blazen. Hier, vanavond. Nu. Dat hij me gewoon thuis kon brengen. Dat hij mijn ziel vleugels kon geven en me weg liet zweven als een Bethlehemsengel, naar mama, opa, Johnny Cash en alle anderen die mij voor zijn gegaan op de gouden weg. Maar God geeft mijn ziel geen vleugels. Niet nu. Turid springt van mijn schoot en als ik van de stoel opsta, blijft haar warmte achter op mijn dij alsof ik een muur zou zijn en zij de zon.’

Het Jehovah-meisje in het verhaal Pernille oppe og nede (‘Pernille boven en beneden’) is in de film een moslimmeisje geworden (Waarom eigenlijk?). Als een jongetje tegen haar liegt dat ze bij hem thuis evenmin kerst vieren begint een vriendschap- en natuurlijk verwikkelingen.

Ik heb de film nog niet gezien. Misschien komt het er nog van. Jullie in Nederland hebben het maar makkelijk, al die plaatsen waar-ie te zien is. Hier is Home for Christmas te zien