Márkomeannu- Riviergeruis in de velden

Jarŋŋa-zangers Katarina Rimpi. Foto Karin Swart-Donders.

Jarŋŋa-zangers Katarina Rimpi.

De groep Jarŋŋa gaf gisteravond een concert Márkomeannu, het marka-Samische festival in Evenes. Dit ‘kleine zusje’ van Riddu Riđđu is een jaarlijks hoogtepunt voor de Samen in dit gebied. Zij zijn nakomelingen van rendierhouders in het Jukkasjärvi-gebied in het tegenwoordige Noord-Zweden, van wie een deel zich vanaf de 18e eeuw in hun zomergebied settelde. Verwanten en bekenden uit Zweden weten ook de weg naar Márkomeannu te vinden.
Jarŋŋa komt uit het iets zuidelijker Jokkmokk. De naam betekent in het Lule-Samisch: het breedste gedeelte van een rivier.
Ze spelen, zingen over en joiken veel de natuur. De herfst, als licht glinstert in de bladeren; sneeuw op bergtoppen in de winter; jonge rendieren in de lente. En ook natuurlijk de Luleriver, die een stuk na Jokkmokk op zijn breedst wordt (als de Kleine en de Grote rivier Lulerivier samenstromen) en uitmondt bij Luleå.

Jarŋŋa uit het Zweedse Jokkmokk op Márkomeannu. Foto Karin Swart-Donders.

Jarŋŋa uit het Zweedse Jokkmokk.

Jarŋŋa trad ook op tijdens de beroemde wintermarkt in Jokkmokk en hoopt in de lente van 2011 hun eerste plaat uit te brengen. Wie zijn jullie muzikale voorbeelden, vraag ik de drie zangeressen van de groep. Katarina Rimpi heeft vele voorberelden, ze noemt Iron Maiden, Red Hot Chili Peppers en (natuurlijk) Mari Boine.
Mandy Senger vertelt ook dat ze geraakt wordt door Mari Boine. Verder zijn Loreena McKennitt en Lisa Gerrard (o.a. filmmuziek voor Whale Rider) grote inspiratiebronnen voor haar.
Brita Stina Sjaggo komt zo gauw niet op één muzikaal voorbeeld. -Iedereen die goed is.