MGP- Met Grote Poeha

Ze lusten er wel pap van. Het Eurovisie Songfestival, hier Melodi Grand Prix genoemd (MGP). Elk jaar valt er weken-, nee maandenlang niet aan te ontkomen. De voorrondes, de landelijke finale, het liedje, de verhalen, de jeugd, de liefdes, de ruzies. Elders in de wereld gebeurt er toch al bijna nooit wat als je het nieuws moet geloven. Maar zo in mei zal de aarde echt alleen nog maar om de MGP draaien.

Deze keer wordt het vast nog ietsje erger. Want vorig jaar won die knappe Noorse jongen met die viool. Daarom mogen ‘wij’ het dit jaar organiseren. De halve finales zijn 25 en 27 mei, voordat op 29 mei echt het dak er af gaat in de Telenor Arena in Bærum, vlakbij Oslo.

Het MGP-circus kost de omroep NRK 200 miljoen kronen en daarom hebben wij provinciaaltjes de hele zomer lang bijna geen nieuws. Dus geniet er maar van.

Volgens mij heeft geen ander land zo veel MGP hoogte- en dieptepunten meegemaakt. Tien keer als laatste geëindigd en vier keer nul punten gehaald, dat heeft niemand Norge nog nagedaan.

Maar ook het succes is ongekend. Toen Alexander Rybak met ‘Fairytale’ vorig jaar won (de derde keer voor Noorwegen, na het heerlijke jaren-tachtig-nummer ‘La det swinge’ van de Bobbysocks uit 1985 en ‘Nocturne’ van Secret Garden in 1995) vestigde hij in een klap drie records.
Hij won met 387 punten het hoogste aantal punten ooit, kreeg de meeste douze points ooit en de afstand tot de tweede plaats was met 169 punten nog nooit groter geweest.
Deze informatie heb ik van Wikipedia over de Noorse MGP.

Maar ga dit jaar maar weer even even koffie zetten onder Noorwegens bijdrage. Operazanger Didrik Solli Tangen met het bombastische ‘My Heart is Yours’ maakt weinig kans om te winnen, schat ik zo. Hè, wat jammer nou! 😉